Pruscy inżynierowie wykonali również takie owałowanie Odry, by w razie ataku można było łatwo zatopić okoliczne tereny stanowiące przedpole twierdzy. Jak zanotowano w roku 1795 kozielski garnizon dysponował 266. działami różnych typów. Wojskowi odpowiedzialni za obronę brali sobie do serc także technologiczne nowinki: z zainteresowaniem zapoznali się z teoriami francuskiego inżyniera Marca René Montalembert, który dowodził, iż stary system obrony zwany kleszczowym (i zastosowany w Koźlu) należy zmienić na poligonalny. Działa bowiem były skuteczniejsze: na progu XIX wieku ich zasięg wynosił już dwa kilometry, każde z nich było w stanie oddać dwa strzały w ciągu minuty. Podjęto więc decyzję o wzniesieniu supernowoczesnej, odmiennej od dotychczasowych fortecy zwanej wieżą Montalemberta.
