Historia tego obiektu nie jest do końca znana. Źródła pisane długo nie poruszały tematyki Gródka. Dopiero w dokumencie z 1467 roku znajduje się pierwsza wzmianka o tym miejscu. Była to umowa sprzedaży, w której to chłop Paweł Liatawa z Kochłowic nabył od Stanisława Rudzkiego teren wokół gródka. Z dokumentu tego wynika między innymi, iż u podnóża gródka w tym czasie znajdował się staw młyński. Ów młyn z kolei zwany był „Młynem Budnego” i istniał do początku XX wieku. Dokładniejsze informacje na temat tego miejsca przyniosły badania archeologiczne. Na podstawie znalezisk, którymi były: fragmenty ceramiki, gwoździe, podkowa oraz fragment kafli piecowych, oszacowano, iż gródek powstał najwcześniej w II połowie XIII wieku. Odnalezione rzeczy udowadniają dodatkowo, że na terenie gródka mieszali ludzi, używali oni pieca oraz najprawdopodobniej zajmowali się również miejscową wytwórczością. Co więcej, przed połową XV wieku zabudowanie grodu spłonęło w niewyjaśnionych okolicznościach. Pierwsze wykopaliska prowadzone na terenie gródka miał miejscu już w 1980 roku. Odkryto wówczas, a jednocześnie potwierdzono panujące wśród mieszkańców pobliskich terenów plotki o tym, że ów gródek rzeczywiście istniał. Podczas tychże badań, które odbywały się dokładnie na stożku, odkryto również palisadę oraz zarys konstrukcji wieży.
